రచన- దర్శకత్వం: వినయ్ రత్నం
తారాగణం: వంశీ తుమ్మల, సంధ్యా వశిష్ట, గోపీనాథ్, శివకుమార్, కల్పలత, తులసి తదితరులు
సంగీతం: చందు రవి, ఛాయాగ్రహణం : రాం పోడిశెట్టి
నిర్మాతలు: చింతా వినీశా రెడ్డి, చింతా గోపాలకృష్ణా రెడ్డి
విడుదల: ఫిబ్రవరి 6, 2026
Sri Chidambaram Garu Movie Review: కిరణ్ అబ్బవరంతో ‘క’ అనే విజయవంతమైన థ్రిల్లర్ నిర్మించిన నిర్మాతల నుంచి మరో మూవీ ‘శ్రీ చిదంబరం గారు’ ప్రేక్షకుల ముందు కొచ్చింది. నిర్మాతలు ఈసారి రియకలిస్టిక్ మూవీ నిర్మించారు ప్రేమ కథతో. పల్లె వాతావరణంలో ఒక శారీరక లోపం సమస్యతో దర్శకుడ్ విని రత్నం దీన్ని తెర కెక్కించాడు. మరి ఇది నిర్మాతల గత మూవీ లాగే ఆకట్టుకునే విధంగా వుందా చూద్దాం!
కథేమిటి?
ఆ వూళ్ళో సాల్మన్ (వంశీ తుమ్మల) కి మెల్ల కన్ను ఉండడంతో వూళ్ళో అవమానాలకి గురవుతూంటాడు. తనకున్న ఈ లోపం కారణంగా ఆత్మవిశ్వాసాన్ని కోల్పోతాడు.. అతడి అసలు పేరు వదిలేసి చిదంబరం అని పిలుస్తూంటారు. ఇలా చిన్నప్పట్నుంచీ చిదంబరం తన సమస్య ఎవరికీ చెప్పుకోలేక- తన లోపం కనపడకూడదని నల్ల కళ్ళద్దాలు పెట్టుకుంటాడు. చిన్నప్పుడే తండ్రి చనిపోవడంతో తాపీ పని చేసి బ్రతుకుతూంటాడు.. ఇదే వూళ్ళో లీలా (సంధ్యా వశిష్ట) అతడ్ని ఇష్టపడుతుంది. ఈ విషయం తెలుసుకున్న చిదంబరం, తన ప్రేమని కూడా వ్యక్తం చేస్తాడు.
అయితే లీలా అతడ్ని ప్రశ్నిస్తుంది- నీ లోపంతో నిన్ను నువ్వు ప్రేమించుకోలేని వాడివి నన్నేం ప్రేమిస్తావ్, ముందా కళ్ళద్దాలు తీసేసి ధైర్యంగా బ్రకడం నేర్చుకో – అని. దీంతో అసలే ఇన్ఫీరియారిటీ కాంప్లెక్స్ తో బ్రకుతున్న చిదంబరం హర్ట్ అవుతాడు. లీలా కూడా తన లోపాన్ని ఎత్తి చూపుతోందని బాధ పడతాడు. లీలాని దూరం పెడతాడు.. తన సమస్యకి పరిష్కారంగా మెల్ల కన్ను లేకుండా చేసుకోవాలని భావిస్తాడు.. దీనికి వైద్యం కోసం లక్ష అప్పు చేసి రాజమండ్రి వెళ్తాడు. ఇప్పుడు అక్కడికి వెళ్ళిన అతడిలో వచ్చిన మార్పేమిటి? అతడి మెల్లకన్ను సమస్య ఎలా తీరింది? లీలాని తిరిగి కలుసుకుని ఆమె ప్రేమని పొందగాలిగాడా? ఇదీ మిగతా కథ.
ఎలావుంది కథ?
చిన్న బడ్జెట్ సినిమాలు రియలిస్టిక్ గా జీవితాలని చూపిస్తూ వచ్చినప్పుడే వాటికీ లైఫ్ వుంటుంది. మూస ఫార్ములాలో తీస్తే భారీ సినిమాలకి అవి నాసిరకం నకలళ్ళలా వుంటాయి. కొంత వరకు కొత్త దర్శకులు రియలిస్టిక్ అప్రోచ్ నే పాటిస్తూ ప్రేక్షకులకి దగ్గరవుతున్నాయి. అలాటి ఒక దర్శకుడు , సినిమా ‘శ్రీ చిదమారం గారు’. జీవితంలో అతి చిన్న సమస్యని తీసుకుని, దీనికి సహజ చిత్రీకరణ చేస్తూ, పల్లెజీవితాల మధ్య చూపించడం దగ్గర ఈ మూవీకి వాస్తవికత చేకూరింది. ఎలాటి హంగూ ఆర్భాటాల్లేవు, కమర్షియల్ ప్రయోగాలూ లేవు, బిల్డప్పులు లేవు, హీరోయిజాలు. ఒరిజినల్ గా ఒరిజినాలిటీతో పుట్టిన కథ, పాత్రలు, పరిసరాలు తెర మీదికి వచ్చి హైలైట్ అవుతూంటాయి.
వాస్తవిక సినిమాకి భారీ కథ అవసరం లేదు. కథకి చర్చించడానికి భారీ సమస్య కూడా అవసరం లేదు. నిత్య జీవితంలో అతి చిన్న సమస్యలే ప్రాణాంతకంగా మారే మానుషులుంటారు. ఇన్ఫీరియారిటీ కాంప్లెక్స్ మూల కారణంగా వుంటుంది. దీన్ని జయిస్తే ఏ సమస్యా పెద్ద సమస్య కాదు. మెల్లకన్ను కూడా సమస్య కాదు. కానీ చిన్నప్పట్నుంచీ ఇతరులు దాన్నో పెద్ద సమస్యగా చేసి అవమానిస్తూ వుంటే పెద్దయ్యాక కూడా అదే వెంటాడుతూ వుంటుంది. దీన్ని పాయింటుగా తీసుకుని దీని చుట్టూ కథ అల్లాడు దర్శకుడు.
మెల్లకన్నుతో చిదంబరం చిన్నప్పట్నుంచీ పడుతున్న అవమానాలు చూపించు కొస్తూ, అతడి కుటుంబ జీవితం, వృత్తి జీవితం చెప్పుకొస్తూ, ప్రేమ జీవితం దగ్గర ఆగాడు దర్శకుడు. ఇన్నాళ్ళూ చిదంబరంని డైలమాలో పడేసిన సందర్భం ఎదురుకాలేదు తన మెల్ల కన్నువల్ల. ఎప్పుడైతే ప్రేమిస్తున్న లీలా మెల్ల కన్ను లోపాన్నే ఎత్తి చూపుతూ అలాటి మాటలన్నదో అదే అతడిలో సంఘర్షణకి దారి తీయించింది. దాంతో మెల్లకన్ను నయం చేయించుకోవడానికి ప్రయత్నాలు చేస్తాడు. ప్రేమలో ఇదే సంఘర్షణకి దారి తీసిన కారణమయితే అయితే ఇది అంత బలంగా లేకపోవడం పెద్ద లోపం కథకి. సినిమా కథకి సరిపోయే సంఘర్షణ కాదు. ఇంత లైటర్ వీన్ కారణంతో కేవలం హీరోయిన్ అన్న మాటలకి సంఘర్షణ పడడం మిగతా ముందు కథకి ఇబ్బందిగా పరిణమించింది.
ప్రేమలోనే కావచ్చు మెల్ల కన్ను అతడికి ఇంకా పెద్ద సమస్యని సృష్టించి వుంటే అప్పుడు ఈ కథతో సినిమా బలంగా వుండేది. కాన్ఫ్లిక్ట్ బలంగా ఉన్నప్పుడే సినిమా బలంగా వుంటుంది. అలా మెల్ల కన్నుని జయించే సంఘర్షణ చూపించుకొస్తూ చివరికి- అంగవైకల్యం లోపం కాదని, మనసు ముఖ్యమని రొటీన్ గా చెప్తూ ముగింపు కొస్తుంది కథ. ఈ చిన్న విషయం తెలియక వూరి జనాలతో బాటు హీరోయిన్ వున్నారా అన్న ప్రశ్న వస్తే, కథ నిలబడదు. ఇందుకే కారణం బలంగా ఉండాలనేది. సమస్యని సైకలాజికల్ కోణంలో చూపించి వుంటే బలంగా, ఎమోషనల్ గా వుండేది. నువ్వు నాకు రెండు కళ్ళు, కానీ నేను నీకు రెండు కళ్ళు కాదు- ఒక కన్నే- అని ఆమె తన ప్రేమకున్న అడ్డంకి చెప్పి వుంటే అదామె సైకలాజికల్ సమస్య అయ్యేది. అప్పుడతను తన మెల్ల కన్ను సమస్యతో కాదు, ఆమె సైకాలజీని సరి చేయడానికి పోరాడే వాడు. దీంతో కథకి బలమూ భావోద్వేగాలూ వచ్చేవి.
ఎవరెలా చేశారు?
చిదంబరంగా వంశీ తుమ్మల సరిపోయాడు. మానసిక సంఘర్షణతో కూడిన పాత్రని అర్ధం అర్ధవంతంగా నటించాడు. కమర్షియల్ యాక్టింగ్ లేదు. వాస్తవికతని ప్రదర్శించాడు. అలాగే హీరోయిన్ సంధ్య కూడా పాత్రకి తగ్గట్టు సహజ నటన ప్రదర్శించింది. ఈ కథకి ఇవి రెండే ప్రధాన పాత్రలు కావడంతో ఇతర నటీనటులకి పెద్దగా స్క్రీన్ స్పేస్ లభించలేదు. ఉన్న స్పేస్ లో పల్లెటూరి మనుషుల వాతావరణాన్ని సృష్టించారు
చందు రవి స్వరపరచిన పాటలు, బీజీఎం పల్లెవాతావరనాన్ని ఎలివేట్ చేసే విధంగా, కథలోకి తీసికెళ్ళే విధంగా కూడా వున్నాయి. రామ్ పోడిశెట్టి ఛాయాగ్రహణం వాస్తవికతని ప్రదర్శిస్తూ పాత్రల్ని, లొకేషన్స్ నీ కళ్ళ ముందుంచింది. ప్రొడక్షన్ విలువలు పరిమిత బడ్జెట్ కి తగ్గట్టున్నాయి. దర్శకుడు వినయ్ రత్నం చేసిన ప్రయత్నం చాలా వరకూ బావుంది, పూర్తిగా కాదు. కథ, పాత్రలు బలంగా ఉన్నప్పుడే చిన్న సినిమాలకి బాక్సాఫీసు బలం వస్తుంది. చిన్న సినిమాలకి బలమైన కంటెంటే తప్ప, లైటర్ వీన్ కథలూ, వాటి కథనాలూ నిలబడవు. సినిమా చిన్నదైనా ప్రదర్శించేది పెద్ద తెరపైన. కథ బలంగా లేకపోతె పెద్ద తెరమీద తేలిపోతాయి. బుల్లి తెరకైతే పనికొస్తాయి.
రేటింగ్: 2.25 /5
