అమరావతి జిల్లాలోని పరాట్వాడ-అచల్ పూర్ జంట నగరాల్లో ఒక దిగ్భ్రాంతికరమైన కేసు వెలుగులోకి వచ్చింది. మహారాష్ట్రలోని పరాట్వాడ పోలీస్ స్టేషన్ లో 19 ఏళ్ల యువకుడిపై పోక్సో, బీఎన్ఎస్ సెక్షన్ 294 కింద కేసు నమోదు అయ్యింది.
ఇతడు ఒక్కడే సుమారు 180 మంది అమ్మాయిలకు వలవేసి, ప్రలోభపెట్టి, దాదాపు 350కిపైగా వీడీయోలు చిత్రీకరించి, వాటిని సోషల్ మీడియాలో పంచుకున్నాడనే ఆరోపణలు ఉన్నాయి. ఈ వ్యవహారంపై ఏకంగా సిట్ వేయాలనే డిమాండ్లు వినిపిస్తున్నాయంటే.. దీని తీవ్రత మరింతగా అర్ధం చేసుకోవచ్చు.
అవును… సాంకేతిక పెరిగే కొద్దీ సమస్యలూ పెరుగుతున్నాయి. మనిషి ఎదుగుదలకు కనిపెట్టే టెక్నాలజీని పలువురు వారి వారి పైత్యం మేరకు వికృత చేష్టలకు ఉపయోగిస్తున్నారు.. సమాజాన్ని భయబ్రాంతులకు గురిచేస్తున్నారు. ఆన్ లైన్ ప్రపంచంలో నమ్మకం అనేది ఓ బ్రహ్మ పదార్ధం అనే విషయాన్ని బలపరుస్తున్నారు. అప్రమత్తంగా లేకపోతే బ్రతుకు బుగ్గిపాలవుతుందని చెప్పకనే చెబుతున్నారు.
మైదానంలో ఆడుకోవాల్సిన వయస్సులో చేతిలో సెల్ ఫోన్లు.. ఎదుగుతున్న వయస్సులోనే వారికి సొంత మొబైల్ ఫోన్.. తమకు అన్నీ తెలుసు అనుకునే తెలిసీ తెలియని వయసుకే తెలియకూడని అన్ని విషయాలు అరచేతిలో ప్రత్యక్షమవుతున్న సాంకేతికతలు వెరసి… స్వీయ నియంత్రణ, తల్లితండ్రుల పర్యవేక్షణ లేని యువతీయువకుల జీవితాలను మొగ్గలోనే తుంచేస్తూ నాశనం చేస్తున్నాయి.
అలా అని టెక్నాలజీ చెడ్డదని, అప్ డేట్ అవ్వడం తప్పనీ కాదు.. వయసుకు తగ్గట్లుగా దాని పరిధులు తెలియకపోవడం, వారికి చెప్పకపోవడం కచ్చితంగా తప్పే!
చిన్నవయసులోనే ఈ టెక్నాలజీనే ఉపయోగించి అద్భుతాలు సృష్టించి, గిన్నీస్ రికార్డులు నెలకొల్పి, ప్రపంచ మేధావులచేత ఔరా అనిపించుకున్న వారు లేరా..? అందుకు బోలేడు ఉదాహరణలు ఉండగా.. మచ్చుకు కొన్ని చూద్దామ్..!
6 సంవత్సరాల వయస్సులో ఏఐ, పైథాన్ లో నైపుణ్యం సాధించి, అతి పిన్న వయస్కుడైన కంప్యూటర్ ప్రోగ్రామర్ గా కౌటిల్య కటారియా గిన్నిస్ గుర్తింపు పొందలేదా..?
11 ఏళ్ల వయసులో బాసిల్ ఓక్పారా జూనియర్.. స్క్రాచ్ ఉపయోగించి గూగుల్ ప్లే స్టోర్ లో 30కి పైగా మొబైల్ గేమ్ లను సృష్టించలేదా..?
17 ఏళ్ల వయసులో రాయన్ సిద్ధిఖీ వెబ్ డెవలప్మెంట్, యాప్ క్రియేషన్ లో నైపుణ్యంతో మైక్రోసాఫ్ట్ లో నియమించబడలేదా..?
ఇలా అభివృద్ధి చెందుతున్న సాంకేతికతను సద్వినియోగం చేసుకుని, సక్రమంగా ఉపయోగించుకుని ఎంతోమంది చిన్న వయసులోనే ప్రపంచం ముందు సక్సెస్ ఫుల్ పీపుల్ గా నిలబడ్డారు.
కానీ… కొంతమంది పిల్లలు మాత్రం సెల్ ఫోన్ చేతిలో ఉండి, అందులో సరిపడా ఇంటర్నేట్ అందుబాటులో ఉంటే.. ఇక ప్రపంచంలో తమకు తిరుగులేదని.. అసలు సమాజంతోనే తమకు సంబంధం లేదని.. తమను ఎవరూ చూడటం లేదని.. తాము చేసే పని ఎవరికీ తెలియదనే అజ్ఞానంతోనో, అతి తెలివితోనో.. పలు తప్పుడు పనులు చేస్తున్నారు. చిన్న వయసులోనే ఊసలు లెక్కపెడుతున్నారు. ఫలితంగా వారిని కన్న తల్లితండ్రులకు కన్నీళ్లే నిద్రాహారాలుగా మారుస్తున్నారు.
తాజాగా అమరావతి జిల్లాలోని పరత్వాడ అచల్పూర్ ప్రాంతంలో 19 ఏళ్ల కుర్రాడు.. “ప్రేమ” అనే ముసుగులో సుమారు 180 మంది బాలికలను తన వలలో వేసుకొని, 350కి పైగా ప్రైవేట్ వీడియోలను రికార్డ్ చేసి, సోషల్ మీడియాలో పోస్ట్ చేసి వైరల్ చేయడం కలకలం రేపుతోంది.
ఇది ఓ 19 ఏళ్ల యువకుడు చేసిన నేరం మాత్రమే కాదు.. ఇది వందలాది అమ్మాయిల జీవితాలు, వారి వారి కుటుంబాల ఆత్మగౌరవానికి, సమాజంలోని విలువకు సంబంధించిన సమస్య!
ఇతడి యాక్షన్ ప్లాన్ ఎలా ఉంటుందంటే… ముందుగా సోషల్ మీడియాలో పరిచయం చేసుకోవడం.. మాటా మాటా పెంచి పరిచయాన్ని మరింతగా స్నేహంగా పెంచుకోవడం.. ఆపై ఫోన్ నెంబర్ తీసుకొని తీయగా మాట్లాడటం.. మెల్లమెల్లగా వారిని బుట్టలో వేసుకోవడం.. ఆ వయసులోని యువతుల భావోద్వేగాలను వాడుకుంటూ.. ‘నువ్వు లేకపోతే నేను లేను’ అనే స్థాయిలో డైలాగులు చెప్పి.. ఆమె శారీరకంగా తనకు దగ్గరవ్వ గలిగేటంత నమ్మకం కలిగించడం ఒక దశ పని.
ఆ తర్వాత… వీడియో కాల్స్ మాట్లాడుతూ, అది కాస్త శృతి మించి నగ్నంగా వీడియో కాల్స్ మాట్లాడుతూ రికార్డ్ చేయడం.. మరికొన్ని సందర్భాల్లో ఏకాంతంగా ఉన్న సమయంలో వారి ప్రైవేట్ వీడియోలను రహస్యంగా రికార్డ్ చేయడం చేసేవాడు. ఈ విధంగా సుమారు 350కి పైగా వీడియోలను అతడి వద్ద పోలీసులు గుర్తించారంటే.. ఇతడి పైశాచికత్వం అంత చిన్న వయసులోనే ఏ స్థాయిలో పెట్రేగిపోయిందో అర్ధం చేసుకోవచ్చు.
ఇక్కడ ప్రధానంగా పిల్లలు, పిల్లలున్న తల్లితండ్రులు గమనించాల్సింది అతడి వికృత చేష్టలు, పైశాచికత్వం గురించి కాదు… ఇలాంటి మృగాలు సమాజంలో ఆన్ లైన్ వేదికగా కంటికి కనిపించనంత దూరంలో ఉన్నట్లుంటూ, చెవికి వినిపించేటంత దగ్గరలో, ఎంతో మంది అమ్మాయిల జీవితాలను ప్రపంచం ముందు నగ్నంగా నిలబెట్టేటంత సమీపంలో ఉన్నారని గ్రహించాలి.
ఈ విషయంలో అమ్మాయిలు తమ తమ భావోద్వేగాలను కంట్రోల్ చేసుకునే విషయంలో పరిపక్వతతో ఆలోచించాలి.. వారికి తల్లితండ్రులు వీలైనన్ని జాగ్రత్తలు నేర్పించడంతోపాటు.. నిత్యం పర్యవేక్షిస్తుండాలి.
ఆ సమయంలో “నా ప్రైవసీకి అడ్డొస్తున్నావు మమ్మీ” అని ఎవరైనా అంటే.. పల్లు రాలగొట్టాలని సూచించడం లేదు కానీ… కచ్చితంగా వారికి ఏ భాషలో చెబితే అర్ధమవుతుందో ఆ భాషలో చెప్పాలి. వినేవరకూ చెప్పాలి.. అర్ధమయ్యేవరకూ చెప్పాలి. అంతా అయిపోయాక జీవితంపై తగిలే దెబ్బతో పోలిస్తే ఏదైనా చిన్నదే కదా..?
అలా అని ఇలాంటి ఘటనలు కేవలం ఆడపిల్లలు, వారి తల్లితండ్రులకు మాత్రమే అలర్ట్స్ అనుకుంటే పొరపాటే. ప్రధానంగా అబ్బాయిలు ఇలాంటి ఘటనలతో చాలా జ్ఞానం తెచ్చుకోవాలి. అలాకానిపక్షంలో ఏడు ఊచల వెనుక జీవితానికి సరిపడా జ్ఞానబోధ మరో రూపంలో అందుతుంది.
ఇక యుక్తవయసులో ఉన్న తమ ముద్దుల కుమారుడిని, అతని ప్రవర్తనను తల్లితండ్రులు నిత్యం గమనిస్తూ, పర్యవేక్షిస్తూ, పరిశీలిస్తూ ఉండాలి. ఇక్కడ కూడా ‘ప్రైవసీ’ అనే మాట వస్తే… ముందు చెప్పుకున్నట్లుగానే వారికి అర్ధమయ్యే ఎలాంటి భాషలో అయినా, ఏ విధంగా అయినా చెప్పొచ్చు. చేతులు కాలాక ఆకులు పట్టుకుంటే ఏమి లాభం.. పరిధి దాటాక పరదా కడితే ఏమి ప్రయోజనం!